با سلام
دقیقا بدترین حمله به اهواز چهارشنبه شب، قبل از آزمون صبح پنجشنبه انجام شد. از ساعت ۲۲:۳۰ تا حدودا ۱ بامداد. من دیگه اشهدم رو خوندم و گفتم امشب تمام میشم. واقعا استرس و شوک بدی بود. خیلی ها می‌ترسیدند که حوزه امتحانی را بزنند مثل مدرسه میناب. آیا ماها نباید سهمیه داشته باشیم که قید جونمون را زدیم و رفتیم سر جلسه.

بعضی از دوستان نوشتن سهمیه رو به همه بدید انگار مثلا غذاست.. دوستان اگه قراره به همه سهمیه بدن که اون وقت هیچ تاثیری برای این عزیزانی که تو جنوب و جنگ و گرما و بی برقی و بی آبی کنکور دادن نداره. شما حداقل درخواست افزایش ظرفیت دانشگاه، رو داشته باشید نه سهمیه برای همه.. این واقعا درکش سخت نیست :/ بعد میخواد کارشناسی ارشد هم بخونن!! :)

واقعا بعضی از آدما رو درک نمیکنم چرا فکر میکنید شرایط شما و ما با اون عزیزی که تو خوزستان شب با صدای موشک خوابیده و صبح رو جلسه اومده یکیه؟ کی اینهمه بی وجدان شدیم؟؟!! اون عزیزی که تو جنوب شب رو با ترس از دست دادن عزیزانش صبح کرده و صبح قبل از آزمون به همه پیام داده ببینه خوبن یا نه.. و پا شده اومده رو جلسه با ما یکیه؟! امیدوارم کمی خودمونو جای دیگران بذاریم بعد نظر بدیم.. بله کشور تو جنگ بوداما بقیه به جز جنوب، حداقل دو سه ماه راحت و آسوده تر خوابیدیم بی انصافی نکنیم

الان تهران سهمیه مناطق جنگی نداره؟ اصفهان سهمیه نداره؟ شهرهای غربی مثل کردستان سهمیه ندارن؟ ما زیر بمبارون درس میخوندیم هر یه ساعت یه بار بمبارون میشدیم ۴۰ روز اونوقت به ما تعلق نمیگیره ولی استانی که روز آزمون بمبارون میشد تعلق میگیره؟ بچه های جنوب حقشون هست، ولی باید عدالت برای همه برقرار بشه. باید برای همه ی مناطق درتظر گرقته بشه
کل کشور تو جنگ بوده بجز استان های شرقی که اونا هم متاثر بودن بالاخره از جنگ
حتما میخواید بچه های خودتون و آشناهاتون رو بفرستید توی دانشگاهای خوب، دنبال بهونه هستید. این عدالت و انصاف نیست اصلا چه مسخره بازیی هست خودتون عقب ننداختید اینجوری ماست مالی نکنید